




Διάσημοι προπονητές κάθισαν στον πάγκο του Αρη χωρίς όμως, πλην μίας φοράς, να κατακτήσουν τίτλο με την ομάδα.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΓΕΡΑΚΗ
Οι προπονητές ανέκαθεν αποτελούσαν τους κύριους δημιουργούς των ομάδων. Άλλωστε, όπως λένε και οι... ειδικοί του ποδοσφαίρου «οι μεγάλες ομάδες χτίζονται από μεγάλους προπονητές». Αυτό φαίνεται πως το έχει ασπαστεί ο Άρης εδώ και χρόνια. Οι «κίτρινοι» έχουν φέρει στην Ελλάδα προπονητές που έχουν καταγράψει αξιοπρόσεκτες πορείες στις ομάδες που έχουν εργαστεί. Προπονητές που, πριν ανακοινωθεί η συμφωνία μαζί τους, κανείς δεν φανταζόταν ότι μπορούσαν να έρθουν στη Θεσσαλονίκη. Σας παρουσιάζουμε τους προπονητές με βαρύ βιογραφικό που ήρθαν στον Άρη από το 1966 μέχρι σήμερα και την πορεία που είχαν καταγράψει πριν τους «κίτρινους».
Μίλοβαν Τσίριτς: (1969-71, 1978). Έχοντας ένα πλούσιο βιογραφικό, ο Σέρβος τεχνικός ήρθε το 1969 για να αντικαταστήσει τον Πορτογάλο Σεβεριάνο Κορέιρα. Ο Τσίριτς το 1958 πανηγύρισε με την Λάτσιο το πρώτο τίτλο της ομάδας. Την κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας. Η συνέχεια ήταν ανάλογη. Ακολούθησε η Χάιντουκ και η Εθνική Ισραήλ. Μια χρονιά πριν τον Άρη, απέτυχε να πάρει το πρωτάθλημα με την Μπεσίκτας, όπου τερμάτισε στην 9η θέση. Με τους «κίτρινους» πραγματοποίησε μια πολύ καλή διετία, ενώ το 1971 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος.
Γούλφ ΜακΓκίνες: (1971-‘73). Τον Ιούνιο του 1969 ο Ματ Μπάσμπεϊ αποφασίζει να εγκαταλείψει τον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να γίνει γενικός διευθυντής του συλλόγου. Τότε αποφασίζεται να δοθεί το χρίσμα στον 31χρονο ΜακΓκίνες. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Έφτασε σε τρεις ημιτελικούς (ένα FA Καπ και δύο Λιγκ Καπ). Το 1971 ανέλαβε τον Άρης μετά την απόλυση του επίσης Άγγλου, Λες Άλεν.
Καρλ - Χάιντζ Ρούλ: (1977). Ξεκίνησε την καριέρα του από την Καρλσρούη το 1973. Η ομάδα αγωνιζόταν στην τρίτη Εθνική και κατάφερε το 1975 να την ανεβάσει στην πρώτη. Ωστόσο, το 1977 υποβιβάστηκε. Τότε έλυσε το συμβόλαιό του και ήρθε στον Άρη.
Ντίτμαρ Κράμερ: (1981-‘82). Ένας από τους καλύτερους προπονητές που έχουν έρθει στην Ελλάδα. Ο Κράμερ, είχε κατακτήσει δύο Τσάμπιονς Λιγκ (1975, 1976) με την Μπάγερν Μονάχου. Μάλιστα, ο Φρανς Μπεκνμπάουερ ήταν ευγνώμων απέναντί του, καθώς ο Κράμερ είχε μεσολαβήσει για να επιστρέψει στην Εθνική Γερμανίας. Το παρατσούκλι του Γερμανού ήταν «καθηγητής ποδοσφαίρου» και «Ναπολέων».
Τάις Λίμπρεχτς: (1984-86). Ο Ολλανδός τεχνικός, πρέπει να είναι ίσως ο πιο αδικημένος τεχνικός στην χώρα του. Μπορεί να πήρε πρωτάθλημα και Κύπελλο με την Φέγενορντ (1983-‘84), όμως μια παρεξήγηση ήταν η αιτία της αποχώρησής του. Συγκεκριμένα, είχε βγάλει ένα ρατσιστικό ψευδώνυμο για τον Ρουντ Γκούλιτ και τον αποκαλούσε «μαύρο», κάτι που το κατέκρινε ο παίκτης και ήρθε σε ρήξη με την διοίκηση.
Γκόϊκο Ζετς: (1986-87). Ο Κροάτης τεχνικός έκανε πολύ καλή καριέρα στο πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας. Μάλιστα, πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα με την Ερυθρό Αστέρα (1976-‘77, 1983-‘84).
Ανρί Μισέλ: (2001). Ο Γάλλος πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα, κυρίως σε Εθνικές ομάδες. Το 1986 έφτασε με την Γαλλία στην τρίτη θέση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ έχει καταγράψει συμμετοχές σε Μουντιάλ με την Τυνησία (2002) και Ακτή Ελεφαντοστούν (2006).
Μπέρντ Κράους: (2001-02). Πραγματοποίησε εξαιρετική καριέρα, κυρίως στην Γερμανία, αλλά και την Ισπανία. Το 1995, κατάφερε να κερδίσει το Κύπελλο με την Γκλάντμπαχ όταν επικράτησε στον τελικό της Βόσλμπουργκ με 3-0 μπροστά σε 75 χιλιάδες οπαδούς. Το 1997 κέρδισε την τρίτη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος με την Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Ντούσαν Μπάγεβιτς: (2006-‘07). Ο πιο πετυχημένος τεχνικός που έχει περάσει από τα ελληνικά γήπεδα. Ο Σέρβος σε όποια ομάδα κι αν εργάστηκε πριν τον Άρη, πήρε τίτλο. Συγκεκριμένα, στην καριέρα του στην Ελλάδα έχει κερδίσει οκτώ πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα.
Έκτορ Ραούλ Κούπερ: (2009-). Ο Αργεντινός τεχνικός αποτελεί το μεγαλύτερο όνομα που έχει έρθει στην Ελλάδα ως προπονητής. Ο Κούπερ έχει οδηγήσει την Βαλένθια σε δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ (2000, 2001), την Μαγιόρκα σε ένα τελικό Κυπέλλου Κυπελλούχων (1999) και τον Άρη σε τελικό Κυπέλλου (2009).